Në një botë kaq konkurruese, gjëja e fundit që duhet të bëni është të nënvlerësoni veten. Por kjo është ajo që shumë prej nesh po bëjnë kur komunikojmë në mënyra që na bëjnë të tingëllojmë më pak konfidentë, më pak të vendosur dhe më pak të sigurt për veten.
Por ka një zgjidhje efektive: Ndryshoni fjalët dhe frazat e dobëta me ato që do t’ju bëjnë të dukeni si më profesionistë dhe më të aftë.
Ja çfarë thonë psikologët, gjuhëtarët, rekrutuesit dhe CEO-të se duhet të shmangni nëse doni të ecni përpara, së bashku me zëvendësimet e thjeshta që do të bëjnë një ndryshim të madh në mënyrën se si perceptoheni:
- “A bën kuptim kjo?”
Ja çfarë të thuash në vend të kësaj: “Cilat janë mendimet tuaja?” ose “Do të doja kontributin tuaj për këtë.”
Nëse pyetni “A bën kuptim kjo?” pasi të keni mbaruar së ndari një mendim, ju jepni menjëherë përshtypjen se nuk jeni të bindur vetë, se ideja juaj mund të jetë e paplotë.
Në vend që të kërkoni vërtetim ose miratim, ju duhet të pyesni dëgjuesin ose lexuesin për mendimet e tyre mbi idenë tuaj.
- “Ndoshta duhet të provojmë…”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: “Le të provojmë…” ose “Është një ide e mirë të provosh…”
Deri në mesin e shekullit të 19-të, “ndoshta” shkruhej si dy fjalë – “mund” dhe “të jetë” – gjë që e bën të qartë se fjalë për fjalë i referohet diçkaje që mund të ndodhë, por mund të mos ndodhë.
Kjo është shumë e çuditshme kur e zbatoni atë në idetë ose sugjerimet tuaja. Ose besoni në atë që po flisni, ose jo.
- “Unë mendoj se kjo do të…”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: “Unë besoj se kjo do të…”
Ky është një dallim i vogël, por i vlefshëm: “Unë mendoj” tingëllon më e dobët se “Unë besoj” dhe është pak më e dyshimtë, sikur po thua se diçka mund të funksionojë, por nuk je i sigurt.
“Unë besoj” ju vë në krye të mendimit dhe përcjell një siguri të qetë. Dhe edhe nëse nuk jeni fare të sigurt, askush nuk duhet ta dijë këtë!
- “Unë nuk jam pozitiv, por …” ose “Unë nuk jam i sigurt, por …”
Çfarë të thoni në vend të kësaj: Çfarëdo që do të thonit pas “por”
Ju nuk keni nevojë të shtoni mohime. Në mënyrë të ngjashme, nëse e filloni fjalinë tuaj me “Unë e di që kjo mund të jetë një pyetje budallaqe, por…” ose “Unë nuk dua të tingëlloj shtytës, por…”, ju po dëmtoni veten.
Është një rregull i lehtë që duhet përsëritur: Mos e ul veten. Asnjëherë.
- “Unë thjesht doja të prekja bazën …”
Çfarë të them në vend të kësaj: “Doja të prekja bazën…“
Sa herë keni nisur një email me “Dëshiroja vetëm t’ju pyesja nëse…”? Problemi në këtë rast është se fjala “vetëm” është një zbutës, sikur po thoni, “Unë e urrej t’ju shqetësoj, por …”
Ka një kohë dhe një vend për këtë, por komunikimi i biznesit në përgjithësi nuk është.
- “Eshtë e panevojshme të thuhet…”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: Asgjë
“E panevojshme për të thënë” vjen nga një varg i gjatë frazash ironike ku hap një temë duke thënë se nuk do të thuash diçka, por pastaj e thua gjithsesi. Pra, pse ta bëni atë?
- “Për mendimin tim…”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: Asgjë
Hiqni hyrjet e panevojshme dhe të dobëta. Kushdo që po ju dëgjon ose po lexon atë që keni shkruar, e di se është mendimi juaj ose besimi juaj. Kjo është arsyeja pse ju po u tregoni atyre çfarëdo që po u tregoni!
- “Për atë që ia vlen…”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: Asgjë
Kjo është një tjetër hyrje që e bën të duket sikur nuk jeni të bindur për atë që po thoni. Dhe nëse nuk jeni të bindur për idenë tuaj, pse duhet të jetë dikush tjetër?
- “Më fal”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: “Kërkoj ndjesë”
Është mirë të kërkosh falje nëse ke bërë diçka të gabuar dhe duhet ta pranosh atë, por shumë njerëz thonë një “më fal” dhe përfundojnë duke dobësuar imazhin e tyre. Pse të thuash “Më fal që të shqetësoj”, kur një “Ndjesë” është më e shkurtër, më e shpejtë dhe më pak poshtëruese?
Psikologët sugjerojnë që njerëzit priren të mendojnë se ata që e përdorin tepër “Më fal” janë të paefektshëm dhe nuk kanë besim. Nëse keni nevojë për më shumë bindje, mbani në mend se që nga shekulli i 13-të, fjala “më fal” përdorej për të nënkuptuar “i mjerë” ose “i pavlerë”.
Një tjetër e ngjashme për t’u shmangur: “Unë e urrej të pyes, por…” Thjesht pyesni!
- “X u zhvillua për të rritur X.”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: “Kam zhvilluar X për të rritur X.”
“Kam zhvilluar [X] për të rritur [X]” tingëllon më e sigurt sepse përdor zërin aktiv në vend të zërit pasiv.
Me zërin aktiv subjekti bën veprimin. Pra, nëse keni krijuar një fushatë të re marketingu për të rritur ndërgjegjësimin e markës, pse të mos përdorni zërin aktiv dhe të merrni meritën për të?
- “…nëse e dini se çfarë dua të them”
Çfarë të thuash në vend të kësaj: Asgjë
Ne kemi parë kaq shumë njerëz që përfundojnë fjalitë me “nëse e dini se çfarë dua të them”, ose “e dini se çfarë dua të them?”. Është një frazë plotësuese që nuk do të thotë asgjë – dhe në fakt irriton shumë njerëz.
Në të njëjtën linjë, shmangni fillimin e fjalive me fraza të fryra si “Është e rëndësishme të merret parasysh se…” Gjithçka që po bëni është shtimi i fjalëve të kota.
Burimi: CNBC
