Në një biznes, dakordësia e të gjithë anëtarëve të ekipit mund të krijojë përshtypjen se një ide është e duhura. Megjithatë, kjo nuk është gjithmonë e vërtetë. Për të shmangur debatet apo për të mos kundërshtuar drejtuesin, disa punonjës mund të zgjedhin të mos shprehin hapur mendimet dhe shqetësimet e tyre.
Kjo mund të bëjë që një ide të pranohet pa u shqyrtuar mjaftueshëm dhe që problemet të zbulohen vetëm pasi vendimi të jetë zbatuar.
Kur të gjithë bien dakord, por askush nuk thotë atë që mendon
Një situatë e tillë shpjegohet përmes konceptit të njohur si “Paradoksi i Abilene”, të prezantuar nga profesori i menaxhimit Jerry Harvey në vitin 1974.
Historia tregon për një familje që vendos të udhëtojë drejt qytetit Abilene në Teksas për të ngrënë darkë. Udhëtimi është i gjatë dhe askush nuk duket veçanërisht i entuziazmuar, por asnjë prej familjarëve nuk e kundërshton propozimin. Secili mendon se të tjerët dëshirojnë të shkojnë, ndaj pranon të marrë pjesë.
Vetëm pasi kthehen, zbulojnë se askush nuk e kishte dashur vërtet atë udhëtim.
Ky shembull tregon se njerëzit mund të marrin një vendim që nuk e mbështesin, thjesht sepse mendojnë se kështu duan të tjerët.
E njëjta gjë mund të ndodhë në një biznes. Një drejtues paraqet një ide dhe të gjithë e miratojnë, edhe pse disa prej tyre kanë dyshime. Në vend që t’i shprehin ato, zgjedhin të heshtin për të shmangur një debat.
Në këtë mënyrë, marrëveshja duket e plotë, por nuk pasqyron domosdoshmërisht atë që mendojnë anëtarët e ekipit.
Pse shmangia e kundërshtimeve mund të dëmtojë biznesin
Kur punonjësit nuk shprehin hapur shqetësimet e tyre, drejtuesit nuk kanë mundësi të vlerësojnë të gjitha anët e një vendimi. Një problem që mund të ishte identifikuar gjatë diskutimit mund të mbetet pa u vënë re deri në momentin kur fillon zbatimi.
Në artikull, Tank sjell edhe një shembull nga seriali Silicon Valley, ku një produkt i ri merr vlerësime pozitive, ndërsa një prej personazheve ka dyshime për të. Duke qenë se mendimi i saj ndryshon nga ai i shumicës, ajo fillimisht vë në dyshim gjykimin e vet. Më vonë, produkti rezulton i pasuksesshëm në treg.
Shembulli ilustron një problem të rëndësishëm: fakti që shumica mbështet një ide nuk garanton se ajo do të funksionojë.
Në biznes, mendimet kundërshtuese mund të ndihmojnë në identifikimin e dobësive të një produkti, të një strategjie apo të një vendimi financiar përpara se kompania të investojë më shumë burime.
Për këtë arsye, drejtuesit duhet të dallojnë mes një kundërshtimi që synon të përmirësojë një ide dhe një konflikti personal. Të mos jesh dakord me një vendim nuk do të thotë se nuk mbështet ekipin apo kompaninë.
Drejtuesit duhet të dëgjojnë edhe mendimet ndryshe
Për të shmangur marrëveshjet e rreme, nuk mjafton që drejtuesit t’u kërkojnë punonjësve të shprehin mendimin e tyre. Është po aq e rëndësishme mënyra se si ata reagojnë kur dikush kundërshton.
Nëse një punonjës përballet me reagime negative sa herë që shpreh një mendim ndryshe, me kalimin e kohës mund të zgjedhë të heshtë. Në të kundërt, kur argumentet dëgjohen dhe shqyrtohen pa e kthyer diskutimin në një përplasje personale, punonjësit kanë më shumë mundësi të marrin pjesë në procesin e vendimmarrjes.
Një mënyrë për ta nxitur këtë është që drejtuesit të mos kërkojnë menjëherë miratimin e ekipit, por të hapin diskutimin me pyetje konkrete: Çfarë mund të shkojë keq? Cilat janë dobësitë e kësaj ideje? A ka një alternativë më të mirë?
Këto pyetje ndihmojnë që vendimi të shqyrtohet nga këndvështrime të ndryshme përpara se të merret.
Kundërshto idenë, por mbështet vendimin pasi ai merret
Një tjetër parim që trajton Tank është “disagree and commit”, i lidhur me filozofinë e menaxhimit të Jeff Bezos, themeluesit të Amazon.
Parimi nënkupton se anëtarët e ekipit duhet të kenë mundësinë të shprehin kundërshtimin e tyre dhe të argumentojnë për një alternativë. Megjithatë, pasi diskutimi përfundon dhe merret një vendim, ata duhet të angazhohen për zbatimin e tij.
Kjo qasje nuk kërkon që të gjithë të ndryshojnë mendim ose të pretendojnë se janë dakord. Ajo kërkon që kundërshtimet të trajtohen përpara vendimit dhe që, pasi të merret ai, ekipi të punojë për realizimin e tij.
Në këtë mënyrë, kompania shmang si vendimet e nxituara, ashtu edhe debatet që nuk përfundojnë kurrë.
Një ekip i mirë nuk është ai ku askush nuk kundërshton
Të gjithë drejtuesit duan që ekipet e tyre të punojnë mirë së bashku. Megjithatë, bashkëpunimi nuk do të thotë që çdo anëtar duhet të ketë të njëjtin mendim.
Një ekip funksionon më mirë kur punonjësit mund të ngrenë shqetësime, të vënë në pikëpyetje një propozim dhe të paraqesin argumente që ndihmojnë në marrjen e një vendimi më të menduar.
Për bizneset, sfida nuk është të shmangin çdo mosmarrëveshje, por të sigurohen që diskutimet të zhvillohen në mënyrë profesionale dhe të çojnë drejt zgjidhjeve konkrete.
Në fund, një vendim nuk bëhet i mirë vetëm sepse të gjithë e miratojnë. Ai duhet të mbështetet në argumente, të dhëna dhe shqyrtim të kujdesshëm të alternativave. Ndonjëherë, pikërisht një kundërshtim i shprehur në kohën e duhur mund ta ndihmojë një kompani të shmangë një gabim të kushtueshëm./enterpreneur
