Teleskopi Hapësinor Hubble ka kapur një imazh të një galaktike spirale që po fsheh një vrimë të zezë supermasive në qendër të saj.
Galaxy NGC 3254 është një galaktikë Seyfert, një koleksion planetësh dhe yjesh të përcaktuar nga qendrat e tyre jashtëzakonisht aktive, të vendosura afërsisht 118 milion vjet dritë nga Toka.
Vrima e zezë në thelbin e saj, me fuqinë e saj të madhe gravitacionale, mund të tërheqë gaz, pluhur, yje dhe planetë, rreth e përqark në hapësirë – kapur nga Hubble duke përdorur dritën e dukshme dhe atë infra të kuqe.
Ndërsa dikush mund të supozojë se vrimat e zeza, me forcën e tyre të madhe, thjesht do të gllabëronin gjithçka që i afrohej, mbledhja e materialit çliron sasi të mëdha rrezatimi, duke lëshuar nxehtësi dhe dritë.
Shkencëtarët bashkuan këtë imazh duke përdorur një përbërje drite nga pjesë të ndryshme të spektrit, e cila është pjesërisht ajo që ndalon bërthamën e ndritshme të mbizotërojë kozmosin përreth. Duke përdorur Kamera Wide Field 3 të Hubble (WFC3), shkencëtarët mund të kapin universin tonë në dritën ultraviolet, të dukshme dhe afër infra të kuqe.
Ky fenomen galaktik është relativisht i pazakontë, megjithëse, galaktikat Seyfert zënë vetëm dhjetë përqind të të gjitha galaktikave në universin e njohur.
Megjithatë, teleskopi hapësinor i Hubble nuk është pa dramën e vet. Kohët e fundit, Nasa u desh të rifillonte anijen pasi një problem kompjuterik e vendosi atë, dhe të gjitha instrumentet e saj shkencorë, në modalitetin e sigurt.
Kompjuteri kryesor ndaloi së marruri sinjalin “mbaj-gjallë”, një ‘shtrëngim duarsh’ standard (një mënyrë për të vendosur një lidhje) midis ngarkesës dhe kompjuterëve kryesorë të anijes. Ai do të zëvendësohet së shpejti nga Teleskopi Hapësinor James Webb, të cilin Nasa do ta dërgojë në orbitë më 31 tetor në bordin e një rakete Ariane 5.
Kjo do t’u japë shkencëtarëve mundësinë për të parë 150 milion deri në 1 miliard vjet pas fillimit të kohës – diçka që më parë ishte e paarritshme për ta me Hubble.
Burimi: The Independent
