Po ndodh shumë ngadalë, por Hëna definitivisht po largohet gjithnjë e më shumë nga Toka çdo vit.
Ju mund të mendoni se Hëna jonë është një tipar konstant në qiellin e natës, rojtari ynë qiellor që reflekton dritën e diellit në jetën tonë edhe gjatë natës, por duket sikur hëna jonë e dashur po largohet më larg.
Njerëzimi prej kohësh ka parë Hënën dhe ka pyetur veten se si është atje lart, dhe falë përpjekjeve të pionierëve të guximshëm dhe përparimit të jashtëzakonshëm shkencor, ne kemi arritur t’i çojmë njerëzit atje lart.
Tani, vëmendja në Hënë kthehet drejt mundësisë që një ditë mund të jetojmë atje, dhe nëse përfundojmë duke u përpjekur të krijojmë koloni në hapësirë, kjo mund të shkaktojë probleme midis kombeve që përpiqen të gdhendin pjesë të ndryshme të Hënës si territorin e tyre.
NASA madje po jep kontrata për zhvillimin e teknologjisë që do të na lejojë të ndërtojmë habitate dhe rrugë në sipërfaqen e Hënës.
Por njerëzit që jetojnë atje mund të duan të jenë të kujdesshëm se udhëtimi i tyre për në Tokë nuk zgjat shumë.
Nëse do t’ju thonim se Hëna po largohej nga Toka, ju mund të na quanit lunatik, por shkencëtarët kanë zbuluar se ajo po largohet ngadalë nga ne me një shpejtësi prej 3.8 cm në vit.
Ky zbulim i jashtëzakonshëm u bë falë paneleve reflektuese të instaluara në Hënë në vitin 1969 gjatë misionit Apollo, i cili i ka lejuar NASA-s të masë distancën midis të dyjave.
Megjithatë, ndërsa kjo mund të ndodhë tani, është një ‘udhërrëfyes i dobët për të kaluarën’, sipas profesor Joshua Davies i Université du Québec à Montréal, bashkëpunëtorja hulumtuese Margriet Lantink Universiteti i Wisconsin-Madison dhe kolegët e tyre nga Universiteti i Utrecht dhe Universiteti i Gjenevës.
Ata shpjegojnë se nëse shkalla e recesionit të Hënës do të kishte qenë konstante, atëherë ajo do të ishte përplasur me Tokën rreth 1.5 miliardë vjet më parë, gjë që është e pamundur pasi Hëna është tre herë më e vjetër se kaq.
Dhe këtu është biti i shkencës, ka të bëjë me diçka të quajtur ‘ciklet e Milankovitch’ ku ndryshime të vogla në orbitën e Tokës ndaj Diellit ndryshojnë sasinë e dritës së diellit që merr planeti.
Këto cikle mund të kenë një efekt të thellë në klimën e planetit tonë dhe të lënë provat e tyre në vetë tokën, dhe duke hulumtuar sedimentet e vjetra ata mund të matin ‘lëkundjen’ e Tokës dhe të kuptojnë se sa larg ishte Hëna shumë kohë më parë.
Ata zbuluan se rreth 2.46 miliardë vjet më parë, Hëna ishte rreth 60,000 km më afër Tokës sesa tani, gjë që do të kishte rezultuar në 17 orë ditë në planet.
Burimi: Unilad
