Ekonomitë e vendeve të pasura do të tkurren dy herë më shumë sesa në krizën Covid-19 nëse nuk arrijnë të trajtojnë emetimet në rritje të gazeve serë, sipas studimit.
Vendet e G7 – ekonomitë më të mëdha të industrializuara në botë – do të humbasin 8.5% të PBB-së në vit, ose gati 5tn $ fshijnë ekonomitë e tyre, brenda 30 viteve nëse temperaturat rriten me 2.6C, siç ka të ngjarë të bazohen në premtimet e qeverisë dhe politikat në të gjithë botën, sipas hulumtimit nga Oxfam dhe Swiss Re Institute.
Ekonomitë e kombeve të G7 janë kontraktuar me rreth 4.2% mesatarisht në pandeminë e koronavirusit dhe humbjet ekonomike nga kriza e klimës deri në vitin 2050 do të ishin afërsisht në shkallën e vuajtjes së një krize të ngjashme dy herë në vit, sipas studimit. Ekonomia e MB do të humbiste 6.5% në vit deri në vitin 2050 në politikat dhe parashikimet aktuale, krahasuar me 2.4% nëse përmbushen qëllimet e marrëveshjes së klimës në Paris.
Kombet e tjera do të goditen shumë më keq, përfshirë Indinë, ekonomia e së cilës do të tkurret me një të katërtën për shkak të një rritje të temperaturës 2.6C, ndërsa Australia do të pësojë një humbje prej 12.5% të prodhimit, dhe Korea e Jugut do të humbasë gati një të dhjetën e potencialit të saj ekonomik.
Udhëheqësit e vendeve të G7 – Britania e Madhe, SHBA, Japonia, Kanada, Franca, Gjermania, Italia – dhe BE do të takohen në Cornwall të premten për të diskutuar ekonominë globale, vaksinat Covid-19, taksat mbi biznesin dhe krizën klimatike.
Modelimi nga firma e sigurimeve Swiss Re mori parasysh ndikimet e parashikuara direkte të shkatërrimit të klimës, duke përfshirë motin ekstrem si thatësira dhe përmbytje, si dhe efektet në produktivitetin bujqësor, shëndetin dhe stresin e nxehtësisë.
Jerome Haegeli, kryekonomist i grupit në Swiss Re, tha: “Ndryshimi i klimës është rreziku afatgjatë numër një për ekonominë globale dhe qëndrimi atje ku jemi nuk është një opsion – na duhet më shumë përparim nga G7. Kjo do të thotë jo vetëm detyrime për prerjen e CO2, por edhe për të ndihmuar vendet në zhvillim, kjo është shumë e rëndësishme.“
Ai tha se vaksinat për Covid-19 ishin gjithashtu një mënyrë kryesore për të ndihmuar vendet në zhvillim, pasi ekonomitë e tyre u goditën rëndë nga pandemia dhe do të duhej ndihmë për t’u rikuperuar në një rrugë të gjelbër, sesa përmes rritjes së karburanteve fosile.
Siguruesi zbuloi se politikat dhe zotimet nga qeveritë për të zvogëluar emetimet e gazeve serë ishin ende të papërshtatshme për të përmbushur qëllimet e marrëveshjes së Parisit. Si dhe pritja e samitit të G7, MB do të presë bisedime jetike të KB për klimën, të quajtur Cop26, këtë nëntor në Glasgow.
Përpara Cop26, Mbretëria e Bashkuar po u bën thirrje të gjitha vendeve të paraqiten me premtime më të ashpra për karbonin në mënyrë që të përmbushin synimet e Parisit për të kufizuar ngrohjen globale në shumë më pak se 2C, dhe mundësisht jo më shumë se 1.5C, mbi nivelet para-industriale. Kufiri i poshtëm është gjithnjë e më i rrezikuar, pasi emetimet e gazeve serë parashikohet të rriten ndjeshëm këtë vit, me hapin e dytë më të lartë të regjistruar, për shkak të tërheqjes nga recesioni Covid-19 dhe përdorimit në rritje të qymyrit.
Danny Sriskandarajah, shefi ekzekutiv i Oxfam GB, tha: “Kriza e klimës tashmë po shkatërron jetë në vendet e varfëra, por ekonomitë më të zhvilluara në botë nuk janë imune. Qeveria e Mbretërisë së Bashkuar ka një mundësi një herë në një brez për të udhëhequr botën drejt një planeti më të sigurt, më të gjallë për të gjithë ne. Ajo duhet të tendosë çdo tronditje diplomatike për të siguruar rezultatin më të fortë të mundshëm në G7 dhe Cop26, dhe të drejtojë me shembull duke shndërruar premtimet në veprim dhe duke prishur vendimet vetë-shkatërruese si miniera e propozuar e qymyrit në Cumbria dhe shkurtimet e ndihmës jashtë shtetit”.
Burimi: The Guardian
