Para se të ndizen dritat e festave të fundvitit shumë prej nesh bëhemi nostaligjikë .Vjen me gëzim, emocion apo edhe me një melankoli të pashpjegueshme. Kjo lëvizje intensive emocionale nuk është e rastësishme.
Festat janë ngjarje të ngarkuara emocionalisht. Shkenca ka treguar se truri tenton të ruajë më intensivisht atë që shoqërohet me emocione të forta. Pra, sa herë që afrohen festat, zonat e trurit që lidhen me kujtesën dhe rikthimin e emocioneve aktivizohen.
Aromat, tingujt, dritat, madje edhe ngjyrat, veprojnë si çelësa të vegjël që hapin derën drejt së kaluarës. Nuk është rastësi që një melodi e thjeshtë ose një ëmbëlsirë nga fëmijëria mund të na transportojë menjëherë përsëri në shtëpinë ku jemi rritur. Festat kanë një mënyrë për t’u koduar në tru si diçka më e madhe se një grup
Edhe pse shpesh e perceptojmë si diçka melankolike, nostalgjia është një mjet që na bashkon me të tjerët. Hulumtimet tregojnë se kur kujtojmë dhe diskutojmë momentet festive, ndjenja jonë e përkatësisë forcohet. Nostalgjia funksionon jo vetëm individualisht, por edhe kolektivisht.
Përmes këtyre kujtimeve, ndërtohen lidhje. Njerëzit e afërt bëhen edhe më të afërt. Edhe kur figura të caktuara nuk janë më në jetën tonë, kujtimet e tyre vazhdojnë të na ofrojnë një formë pranie.
Festat përsëriten çdo vit afërsisht në të njëjtën kohë dhe kjo nuk kalon pa u vënë re nga truri. Përsëritja krijon një ndjesi stabiliteti. Ofron iluzionin se disa gjëra mbeten të njëjta edhe kur gjithçka përreth nesh ndryshon.
Edhe pse mund të shkaktojë një ndjesi të lehtë ngushtësie, nostalgjia e festave është treguar se rrit optimizmin dhe zvogëlon stresin. I tregon mendjes se ka përjetuar momente të bukura, në mënyrë që t’i rijetojë ato.
Shkenca sugjeron që nostalgjia vepron si një kujtesë e butë se ne ekzistojmë në një vazhdimësi. Se ne jemi pjesë e një historie në zhvillim dhe se e kaluara, në vend që të na rëndojë, mund të na mbështesë.
Nostalgjia e festave nuk ka pse të na trembë. Është një prekje që na kujton se kush jemi, kë kemi dashur dhe çfarë na ka formësuar. Mund të ndihemi pak më të prekshëm, por brenda saj qëndron ndjeshmëria jonë më e madhe dhe ndoshta forca jonë më e madhe.
