Franca dhe Gjermania po punojnë për një kompromis që mund të ndryshojë planet e Bashkimit Evropian për të ardhmen e makinave me motorë me djegie të brendshme. Sipas raportimeve të Automotive News, dy vendet synojnë të ulin objektivin e propozuar për reduktimin e emetimeve të CO₂ nga 100% në 90%, duke lënë të hapur mundësinë që disa makina të reja me benzinë dhe naftë të vazhdojnë të shiten edhe pas vitit 2035.
Sipas rregullave aktuale të BE-së, nga viti 2035, makinat dhe furgonët e rinj që regjistrohen në tregun evropian duhet të arrijnë një reduktim prej 100% të emetimeve të CO₂ nga marmita, krahasuar me nivelin bazë të përcaktuar nga rregulloret. Në praktikë, kjo do të sillte fundin e shitjes së modeleve të reja konvencionale me motorë me djegie të brendshme.
Megjithatë, propozimi i raportuar mund ta ndryshojë këtë drejtim, duke u dhënë prodhuesve më shumë hapësirë për të vazhduar shitjen e disa modeleve tradicionale, në vend që tregu të mbështetet vetëm te automjetet elektrike.
Një tjetër pikë e diskutimit lidhet me masat që prodhuesit duhet të ndërmarrin për të kompensuar emetimet e mbetura. Sipas propozimeve, mund të hiqen disa prej këtyre kërkesave, përfshirë përdorimin e çelikut me emetime të ulëta të karbonit dhe të karburanteve alternative.
Presioni për rishikimin e rregullave është shtuar muajt e fundit, ndërsa prodhuesit evropianë të makinave kanë shprehur shqetësime për kostot e larta të kalimit drejt elektrifikimit dhe për ritmin me të cilin konsumatorët po përqafojnë makinat elektrike.
Edhe brenda politikës evropiane ka pasur zëra kundër objektivit fillestar. Manfred Weber, president i Partisë Popullore Evropiane, kishte deklaruar në një intervistë për gazetën gjermane Bild, në dhjetor të vitit 2025, se planet për vitin 2035 ishin jashtë diskutimit. Ai kishte kundërshtuar gjithashtu vendosjen e një objektivi prej 100% për reduktimin e emetimeve edhe pas vitit 2040.
Kritikët e rregullave aktuale argumentojnë se kalimi shumë i shpejtë drejt makinave elektrike mund të rrisë kostot për blerësit dhe të vërë në vështirësi prodhuesit evropianë, të cilët po përpiqen të ruajnë konkurrueshmërinë përballë ndryshimeve të mëdha në industrinë globale të automobilave.
Në të njëjtën linjë është shprehur edhe drejtori ekzekutiv i Mercedes-Benz, Ola Kallenius, i cili në mars të vitit 2026 vuri në pikëpyetje realizueshmërinë e disa prej masave të propozuara për kompensimin e emetimeve. Ai ngriti shqetësime veçanërisht për pritshmëritë lidhur me përdorimin e çelikut të gjelbër, duke i cilësuar ato si jorealiste.
Për industrinë evropiane, e cila ka investuar miliarda euro në zhvillimin dhe prodhimin e automjeteve elektrike, një ndryshim i tillë do të kishte pasoja të rëndësishme. Nga njëra anë, prodhuesit do të fitonin më shumë fleksibilitet për të përshtatur ofertën me kërkesën e tregut; nga ana tjetër, ndryshimi mund të ndikonte në ritmin e elektrifikimit dhe në planet afatgjata të investimeve.
Megjithatë, një ulje e objektivit nga 100% në 90% nuk do të nënkuptonte se makinat me benzinë dhe naftë do të mund të shiteshin pa kufizime. Prodhuesit do të duhej sërish të respektonin kërkesa të rëndësishme për reduktimin e emetimeve.
Për momentin, çështja kryesore është nëse ky kompromis do të marrë mbështetjen e nevojshme në nivelin e Bashkimit Evropian. Nëse propozimi konkretizohet dhe miratohet, ai mund të shënojë një ndryshim të rëndësishëm në politikën e transportit të BE-së, duke rihapur debatin mes objektivave klimatike, kostove për konsumatorët dhe së ardhmes së industrisë evropiane të makinave.
