Në vitet 1940, një grua e panjohur në botën e kozmetikës përpiqej të hapte rrugën e saj në një industri të dominuar nga emra të mëdhenj dhe të paprekshëm. Ajo quhej Estée Lauder, por në atë kohë emri i saj nuk kishte asnjë peshë. Dyert e dyqaneve të mëdha mbylleshin njëra pas tjetrës përpara saj. Refuzohej pa hezitim, shpesh pa u dëgjuar fare. Konkurrentët e shihnin si një përpjekje të parëndësishme. Ndërsa industria kontrollohej nga gjigantë si Revlon dhe Max Factor, me buxhete të mëdha dhe rrjete të fuqishme, ajo nuk kishte asgjë tjetër përveç një ideje dhe një produkti të thjeshtë.
Në një kuzhinë modeste, ajo përgatiste kremrat e saj me dorë, në sasi të vogla. Receta vinte nga xhaxhai i saj, por pjesa tjetër ishte eksperimentim, këmbëngulje dhe besim. Ajo i testonte produktet tek fqinjët, tek miqtë, tek kushdo që ishte i gatshëm t’i provonte. Dhe rezultatet nuk zhgënjenin. Gratë i donin produktet e saj. Megjithatë, dyqanet vazhdonin të thoshin jo.
Në vend që të dorëzohej, ajo bëri diçka ndryshe. Nuk priti që tregu ta pranonte, por vendosi ta krijonte vetë kërkesën. Shkoi direkt tek gratë. Në sallone bukurie, në klube sociale, në ambiente ku ato takoheshin dhe komunikonin. U jepte mostra falas, demonstronte vetë produktet, fliste me pasion për to. Nuk shiste thjesht një krem, por një përvojë.
Fjala filloi të përhapej. Nga një grua tek tjetra. Nga një tavolinë tek një tjetër. Kërkesa u rrit në mënyrë organike, pa reklama të mëdha dhe pa buxhete të mëdha marketingu. Dhe një ditë, dyqanet që dikur e kishin refuzuar, filluan të dorëzohen. Saks Fifth Avenue ishte një nga të parat që i hapi derën. Në ditën e parë të shitjes, ajo realizoi 800 dollarë – një shifër që për atë kohë ishte më shumë se një fitore, ishte një konfirmim.
Por ajo nuk u ndal aty. Estée Lauder nuk ishte thjesht një shitëse produktesh, por një inovatore në mënyrën si ndërtohet një brand. Ajo prezantoi konceptin e dhuratave me blerje, që sot është standard në industri. Investoi në paketim luksoz në një kohë kur të tjerët nuk e shihnin si prioritet. Trajnoi personalisht shitësit për të krijuar një marrëdhënie më të afërt me klientin. Çdo detaj ishte menduar për të dalluar.
Vitet kaluan dhe ajo që nisi nga një tavolinë kuzhine u kthye në një perandori. Në vitet ’60, emri Estée Lauder ishte kudo. Produktet e saj, si parfumi Youth Dew, u bënë bestseller. Ajo nuk ishte më një e jashtme në industri, por një lidere që kishte ndryshuar rregullat e lojës.
Sot, kompania Estée Lauder vlerësohet me miliarda dollarë dhe zotëron marka të njohura globalisht si MAC, Clinique, Tom Ford Beauty dhe Too Faced. Por në thelb të këtij suksesi mbetet e njëjta histori: një grua që u refuzua nga të gjithë, por që vendosi të mos presë miratimin e askujt për të ndërtuar diçka të madhe.
Ndonjëherë, refuzimi nuk është fundi i rrugës. Është thjesht një sinjal që tregu nuk është ende gati. Dhe ata që arrijnë ta kuptojnë këtë, janë pikërisht ata që e ndryshojnë atë./Businessmag
