Emri: Mungesa e gjumit.
Mosha: Daton diku rreth fillimit të shekullit të 19-të. Para kësaj, askush nuk e dinte se sa duhet të flinin, kështu që nuk ndiheshin të privuar.
Pamja: Karakterizohet nga sytë e skuqur, fokusimi i dobët dhe një ecje e paqëndrueshme.
Një studim i ri i publikuar në Scientific Reports tregon se mungesa e gjumit mund të ndikojë në aftësinë tuaj për të ecur në mënyrë të qëndrueshme.
Pse? Ecja nuk është një proces automatik: ju duhet të bëni rregullime të vazhdueshme në përgjigje të sinjaleve të jashtme, dhe kjo kërkon fuqinë e trurit.
Dhe të mos bëni mjaftueshëm gjumë dëmton trurin tuaj? Pikërisht. Studimi përfshiu një grup studentësh brazilianë të privuar nga gjumi, me një grup akut që qëndroi zgjuar gjithë natën përpara se të bënte një test rutine, duke u përpjekur të ecnin në kohë me një metronom.
Si funksionoi mostra akute? “Ata ishin jashtë ritmit dhe po performonin në përgjithësi, më keq”, tha autori kryesor i studimit, Arturo Forner-Cordero.
A është ky efekti i vetëm? Jo. Privimi kronik i gjumit çon në më shumë sesa studentë që pengohen kur ecin. Mund të rrisë rrezikun e një numri rë madh sëmundjesh apo problemesh shëndetësore.
Të tilla si? Obeziteti, sëmundjet e zemrës, diabeti dhe vdekja. Mund të ketë gjithashtu një ndikim negativ në sistemin tuaj imunitar, dëshirën tuaj seksuale dhe fertilitetin tuaj.
Sa gjumë më duhet vetëm që të mos përplasem me gjëra? “Idealisht, të gjithë duhet të flenë tetë orë në natë”, tha Hermano Igo Krebs, një tjetër autor i studimit. “Por nëse nuk mundemi, atëherë duhet të kompensojmë sa më shumë dhe sa më rregullisht të jetë e mundur.“
Si e kompensoni? Duke fjetur kur të mundeni. Subjektet e testimit të cilëve u lejohej të plotësonin një deficit gjumi në kohën e tyre të lirë dolën më mirë në rutinë.
Një studim i kohëve të fundit sugjeroi se njerëzit që arrijnë gjumin e humbur në fundjavë kanë një rrezik më të ulët të depresionit sesa ata që nuk e bëjnë këtë, por studime të tjera kanë treguar rezultate të përziera.
Presioni për të bërë tetë orë gjumë të pandërprerë çdo ditë është një lloj gjëje që më mban zgjuar natën. Është më bashkëkohore nga sa mendoni. Dëshmitë historike tregojnë se, që nga kohërat e lashta deri në shekullin e 18-të, njerëzit prireshin ta ndajnë gjumin e tyre të natës në dy pjesë të dallueshme prej rreth katër orësh secila, me një ose dy orë lexim ose ngrënie.
Burimi: The Guardian
